Nieuws

Vanaf 18/10 kan je mijn nieuwe single 'Laura' op alle digitale platform beluisteren!

Klik hier!

Het is een song over mijn favoriete soort mensen: zij die liever op een mooie manier verliezen dan op een lelijke manier te winnen. Het is ook de openingstrack van mijn 4e full album 'Berichten uit de schemerzone' (januari 2020).

Vanaf vandaag kan je mijn nieuwe single 'Plaats onder de zon (ft. Chantal Acda)' op alle digitale platform beluisteren!

Klik hier!

Na de zomer volgt mijn 4e full album 'Berichten uit de schemerzone'.

Zeer blij om aan te kondigen dat ik NIEUWE SONGS aan het opnemen ben. Ik heb nog wat tijd nodig, maar u mag voor de zomer meer nieuws verwachten.

Laatst moest ik in mijn vroegere studentenstad zijn. Om uw inlevingsvermogen alle kansen te geven, vermeld ik er opzettelijk niet bij welke stad dat was. De mooiste van het land, meer zeg ik niet. En ik heb er, ongetwijfeld net als u, de tijd van mijn leven beleefd. Maar hadden wij dat toen in de gaten? Bijlange niet. Wisten wij veel dat de tijd van ons leven zich daar en dan al aan het afspelen was. Wij dachten net dat alles nog moest komen. En natuurlijk dwaalden wij, maar hé, we waren net achttien geworden. Daar hoorde dwalen bij.

Lies, een hartsvriendin van mij, overwon een tijd geleden kanker. We zien elkaar gemiddeld één of twee keer per jaar, maar praten dan wel binnen de kortste keren over de Grote Dingen. Vanzelfsprekend is het een Groot Ding dat zij het smerigste aller beesten uit haar lijf kon verjagen, voor het haar helemaal kapot gevreten had. Dus ook daar praten we al eens over. Soms met lange tanden, vaak met vuur in de ogen. Want sinds die gitzwarte episode denkt Lies: gedaan met in sneltempo te leven, vanaf nu geniet ik van elk moment.

Ik ben graag alleen. Erg graag zelfs. Ik weet dat het niet bon ton is om dat toe te geven, maar wat dan nog? Ik ben een volwassen man, betaal netjes mijn belastingen en ik tuig geen vrouwen of kinderen af. Wie doet mij wat? De participatiepolitie? Gaat die mij hardhandig op een plein vol mensen zetten tot ik luidkeels verkondig dat daar inderdaad toch echt wel sprake is van sociale cohesie om duimen en vingers bij af te likken? Gaan we dát doen? Of wát? (Ik bén niet geagiteerd, ik gebruik gewoon veel accenten. Mág het?)

Op café met een bevriende songschrijver. Het uur is laat, de nacht al minder jong dan wij zouden willen. Ons gesprek is wat aan het doodbloeden als ik mij plots op glad ijs begeef: ‘Natuurlijk zie ik mijn vrouw graag,’ zeg ik. ‘Maar ik zie ook altijd mijn volgende lied graag. Dat is het probleem.’ Mijn vriend kijkt op, maar besluit wijselijk te zwijgen. Hij walst wat met het bodempje bier in zijn glas.

Dag vrienden, een eerste bericht uit de schemerzone. Afgelopen zomer was songwriting het laatste van mijn zorgen, maar verleden week heb ik wel nieuwe snaren op mijn gitaar gelegd. Die is nog wat boos op mij omdat ik haar twee maanden niet heb aangeraakt. Maar ze is aan het bijdraaien, ik voel het. En ik blijf graag nog even schemerman. Warme groeten.

(Foto: Eva Beazar, 2012)

Net een jaar zonder optredens aangekondigd. Om meer tijd te maken voor wat tijd verdient. En dan vragen ze om een soloconcert te komen spelen rond het thema tijd. Op een prachtlocatie.

Hm.

Nog één extra concert dus. Solo en met véél nieuwe songs. Gratis ook!

Waar? 9 augustus in Tongeren. (Klik hier voor alle info.)

En daarna: het beste en tot ziens! x

Bekijk hier een live-opname van "Duizend jaren zonder zon", een albumtrack uit het laatste album "Liever uit balans" (januari 2017).